Saturday, December 12, 2015

on a Sunday night                                                           
we were the only ones on the road                                 

you put your arms around me                                         
and I feared for you                                                         
protect me and you' re done for                                       
protect you and I'm carelessly "that girl"               
we drove down Averof road—                                 
and doesn’t that sound like a river?                         
didn’t our voices sound like knives                          
dragging through the dirt of this town?              

you kissed me and I thought                                     
isn’t hunger just another word for ache?                

μια κυριακή βράδυ 
ήμασταν οι μόνοι στο δρόμο
έβαλες τα χέρια σου γύρω μου
φοβήθηκα για 'σενα
προστάτεψέ με κι είσαι χαμένος από χέρι 
και αν σε προστατέψω είμαι απρόσεχτα "εκείνο το κορίτσι" 
κατέβαινε το αμάξι την Αβέρωφ
κι αυτός ο δρόμος δεν ακούγεται σαν ποτάμι;
δεν έμοιαζαν οι φωνές μας με μαχαίρια
που σύρθηκαν στο χώμα αυτής της πόλης;
με φίλησες και σκέφτηκα
δεν είναι η λέξη "πείνα" συνώνυμο του "πόνος" ;

my father told me 
I would only ever see six 
of the seven sisters 
in the Pleiades cluster 
if I looked on my own
because the seventh 
can only be seen 
by stargazing lovers.

eventually, I found out 
the science is more complex… 
there are up to twenty-two
stars in the Pleiades 
visible to the naked eye
depending on the darkness of sky
the clearness of the night 
and the sweetness of your lips

ο πατέρας μου είπε
ότι θα μπορούσα ποτέ να δω μόνο έξι
από τις επτά αδελφές 
στο σύμπλεγμα των Πλειάδων 
αν κοιτούσα μόνη μου 
γιατί την έβδομη 
μπορούν να τη δουν μονάχα
δυο εραστές που βλέπουν τ' άστρα

εν' τέλει διαπίστωσα
ότι η επιστήμη είναι πιο σύνθετη...
υπάρχουνε εικοσιδύο (μάλιστα)
άστρα στις Πλειάδες
ορατά στο γυμνό μάτι
κι αυτό εξαρτάται από το πόσο σκοτεινός είναι ο ουρανός 
το πόσο καθαρή είναι η νύχτα
και το πόσο γλυκιά είναι η γεύση των χειλιών σου

So loud, so full of life 
you grab my hand and wade in 
snaking through the crowd, 
people dancing, drinking, flirting…
The music is tearing into me 
and the smell of booze and perfume
and food… it’s overwhelming.
You lean in against me, so close 
our chests are mashed together 
and your mouth is at my ear, 
This is how it always was, 
how it used to be before the storm…
I love it.

στην τόση φασαρία, στο γεμάτο ζωή 
μου αρπάζεις το χέρι και με φιδογυρίζεις
μέσα απ' το πλήθος
χορεύουν, πίνουν, φλερτάρουν...
η μουσική μου χαράζει αυλακιές
η μυρωδιά από αλκοόλ... κολόνια...
φαγητά ... σαλτάρω
γέρνεις απάνω μου τόσο κοντά
το στέρνο σου πατιέται στο στήθος μου
το στόμα σου αγγίζει το αυτί μου
έτσι είναι πάντα 
έτσι γίνεται πάντα πριν την καταιγίδα...
μ' αρέσει 

I listen to music 
and let the sway of you in
your belly button
and the up-curve of your lips 
move in me with every chord. 

Outside, it rains, 
I sip whiskey 
and everything smells like you

ακούω μουσική 
και αφήνω να με παρασύρεις
από τον αφαλό σου
μέχρι των χειλιών σου την καμπύλη
να μπαίνεις μέσα μου σε κάθε συγχορδία 

και έξω βρέχει
πίνω αργά ουίσκι 
κι όλα μυρίζουν σαν εσένα 

No comments: