Wednesday, December 15, 2010


Πάπαλα, σ' ε φινί, φινίτο, τέρμα, τελεία και παύλα δεν ακούω τίποτα, κατάλαβες; Γυρίζω και βλέπω την πλάτη σου να με κοιτάζει θριαμβεύτρια, η πλάτη απομακρύνεται και την κοιτάζω σαν μαλάκας_

Σε θυμάμαι να ντύνεσαι. Έχω ακουμπήσει στην πόρτα και σε κοιτάζω. Έχω αποστηθήσει τα ρούχα σου, τις περιπτώσεις που τα φοράς, εκείνα τα χοντρά πουλόβερ που έχεις καταχωνιάσει στο κάτω μέρος της ντουλάπας και χρησιμοποιείς μονάχα όταν βάφουμε, όταν τρίβεις τις λίγδες στα ταψιά, όταν δεν θέλεις να πας πουθενά κοτσάρεις ένα από αυτά και δεν το κουνάς απ' το σπίτι για τίποτα και για κανένα_

Σε θυμάμαι να φοράς πράσινα. Το χρώμα σου.
Σε θυμάμαι να φοράς μπλε. Το δικό μου χρώμα.
Σε θυμάμαι και γυρίζουν τ' αντερά μου.

Θέλω_ διόρθωση_ ήθελα να σου δώσω κάτι παραπάνω από τα παπούτσια στο χέρι, από μια μικρή αντίδραση και μια κρυφή αηδία για τις καλές μου προθέσεις. Να μπορώ να σε πείσω ήθελα, να σου πολλαπλασιάσω όσα έχεις και να μου δίνεις αυτά που σου περισσεύουν. Να σου δείξω γιατί κάνω όλα αυτά τα λάθη χωρίς καμία ελπίδα (για 'σενα) να τα διορθώσω. Όμως κάθε μέρα τα κάνω όλο και πιο σκατά_

Σε θυμάμαι να ντύνεσαι. Ο ήλιος σαρώνει την ταπετσαρία. Όλα στο δωμάτιο είναι πορτοκαλί. Έχω μισοκλείσει τα μάτια. Νομίζεις ότι είναι το φως που μ' ενοχλεί και κατεβάζεις την τέντα. Όμως εγώ ονειρεύομαι τη μυρωδιά σου, και μυρίζω τα ρούχα σου. Το φως απλά τα κάνει πιο θαμπά και πιο σπουδαία. Ακόμα και εκείνα τα χοντρά πουλόβερ, των ταψιών και των "δεν το κουνάω από δω για τίποτα και για κανένα_

Η πλάτη σου περνά μέσα από το ντουβάρι , σβήνει_ Σ' ε φινί, φινίτο, τελεία και παύλα. Πάπαλα_


C'est fini , finito, that's it, you get it?  I'm not hearing any of this bull. I turn and watch your back, triumphant, your back walks away, as I stare like an ass_

I remember you dressing, me leaning against the door, looking at you. I've memorized all your clothes, the occasions of you wearing them, those thick sweaters you have squeezed down the wardrobe and use them when we paint the house, when you scrub the fat off the oven, when you wish to go nowhere, you 'll put one on and refuse to leave the house for any reason_

I remember you wearing green, my color.
I remember you wearing blue, mine.
I remember you and I want to hurl.

I need _correction_ I needed to have provided you with something more than a goodbye, than a cheap reaction, or underlying sickness as to my good intentions over you. I needed to persuade you, to multiply all your had so you can spare me some, to show you why I make all these mistakes with no chance of improvement. But it was shittier and shittier everyday.

I remember you dressing, the sun sweeping our wallpaper. Everything in the room is orange. My eyes half-closed. You think it is the light that makes me wince and lower the tent. But I'm dreaming you see, I'm dreaming of your perfume, and smelling your clothes. The light just made the whole thing greater, more bokeh. Even those oven sweaters, the ones that spelled "I'm not moving a muscle, for any reason"

Your back moves through the wall, fades _ C'est fini, finito, that's it _


BENITO said...


Sam said...

Blimmey :#

la mì said...

wonderful image!!!
HI!My name's Martina and I come from Italy...I love your blog and I''d like you visit my blog...if you want, follow me! I wait you and your tips! kiss kiss ^^


Setty Lepida said...

Hi Marti ! Thank you for the lovely word. Coming :)