Wednesday, November 2, 2016





μάλλον ακούγεται όπως όταν έρχονται αυτοί σ' εμάς και ιδρώνουν να προφέρουν, μας λένε εφκάριστο αντί για ευχαριστώ, όμως υπάρχει ένα χαμόγελο αλλιώτικο, ένα που λέει εντάξει, θα το ψελλίσεις στην αρχή , θα κοκκινίσεις με τα χείλια σουφρωμένα, _το είπα; δεν το είπα; σ' έβρισα; όλα ίδια μου φαίνεται ότι τα λέτε_ σιγά-σιγά αντιλαμβάνεσαι ότι έπιασες μια λέξη, δυο, βάζεις υπότιτλο κάτω από τα χαμόγελα τους, κάτω από τις φράσεις των περαστικών, τρεις, τέσσερις (αυτοί είπαν θα σε δω αργότερα, την Πέμπτη)

την Πέμπτη θα έχει ξεκλειδώσει πάλι η δικιά μου μυρωδιά, αυτή που όταν βγαίνεις απ' το αεροπλάνο γεμίζει το στόμα σου και κατεβαίνει ως τις φτέρνες_ κι όταν θα σπρώξω τη βαλίτσα στο πίσω κάθισμα, όταν δω τη λασκαρισμένη ρόδα θα θυμηθώ αυτό το πλακόστρωτο και που επιτέλους έπαψε να βρέχει _ δεν είναι που τα χέρια μου αργούν να γράψουν απ' το κρύο τους, δεν είναι που η μηχανή βαρέθηκε να βγάζει κι έμεινε στην τσάντα, είναι που πριν λιγάκι κατάφερα να πω επισκεφτείτε μας τον αύγουστο χωρίς να συλλαβίσω _ 






No comments: