Wednesday, March 2, 2016

Midnight In Paris - Photographed by Renaud Cambuzat


θυμάμαι έτσι κάπως θολά εκείνη την ιστορία που μου είπες ένα βράδυ για τη φίλη σου τη φοιτήτρια - τότε δεν σ' ήξερα, μόλις είχαμε γνωριστεί κι εσύ ήδη μου αράδιαζες κάμποσα από δαύτα, τα παραμύθια σου, για να κοιμάμαι καλύτερα έλεγες _ σας είχα φανταστεί να μοιάζετε, να πιάνεστε χέρι-χέρι, να χαϊδολογιέστε, ν' αλλάζετε μπλουζάκια στο μπάνιο, να γλεντάτε παρέα με κάτι τύπους σαν εμένα -δήθεν υποψιασμένους-  κι όταν βαριόσασταν να τη βρίσκετε μεταξύ σας

δεν σου το είπα τότε αλλά δεν μ' άρεσες τόσο, μ' άρεσαν όσα κατέβαζε η γλώσσα σου (αυτή που σου είπα ότι είναι τρελή), μ' άρεσε που γυρνούσα σπίτι έχοντας χορτάσει νύχτα, και με περίμενες μέχρι το χάραμα, μ' άρεσε που ήσουν ανυπόμονη και λίγο επίτηδες μαλάκω, μ' άρεσε η όρεξή σου και τα γούστα σου, ναι ήταν πολλά τα γούστα σου ... 


καλά έκανες κι έφυγες, συνέχισε ό,τι κάνεις ... πότε-πότε σε βλέπω από μακριά και αυτό σκέφτομαι, καλά έκανες ... κι αν σου ρθει να επιστρέψεις μην το κάνεις, τζάμπα θα πάει, τα ίδια θα σου κάνω ... μην έρθεις απόψε και μην έρθεις τώρα... μείνε εκεί με τις φίλες σου και δεν χρειάζεται να μιλήσουμε άλλο για όσα έγιναν παλιά

όσα έγιναν τότε τώρα είναι παλιά, εκτός από το έλεος σου, αυτό που δείχνεις όταν κάνω πως δεν σ' είδα ...  αυτό δεν πάλιωσε ακόμα ... 


1 comment:

Rick Forrestal said...

You know you drive me crazy, right?