Monday, October 26, 2015




θέλετε ένα βασίλειο επί γης;

το έντυπο που κρατάτε στα χέρια σας είναι το κλειδί

το αντικείμενο παρέχεται αποκλειστικά για ιδιωτική σας χρήση 

αποτελεί προϊόν μοναδικού σχεδιασμού βασισμένο αυστηρά στις δικές σας απαιτήσεις και προδιαγραφές όπως αυτές έχουν διατυπωθεί στην αίτηση σας 

εξ' ορισμού   

αδυνατεί να συνδεθεί με οποιονδήποτε άλλο χρήστη, εφόσον πραγματοποιώντας εκκίνηση ενεργοποιείτε αυτομάτως τη λειτουργία της σύζευξης σκοπών ήτοι τη συνένωση του με το άτομό σας προς δημιουργία μοναδικού οργανικού συνόλου με στόχο την αποκλειστική σας ικανοποίηση

διαθέτει μηχανισμούς λεπτού χειρισμού, δυνατότητες sleep, ρυθμίσεις ιλίγγου για προχωρημένους, επιλογές rapture, ascendance, αποβολής πάσας αιδού, παρεκτροπής, καθώς και idolatry mode είκοσι διακυμάνσεων, επιπέδου από soft, worship, και weep έως excruciatis, παρακαλείστε να αναφερθείτε στις σχετικές παραγράφους δέκα (10.16) έως δεκαοκτώ (18,11) του συνοδευτικού οδηγού 

κατόπιν δικής σας ρητής εντολής έχουμε προβεί ήδη στην διαδικασία ενεργοποίησης της υπηρεσίας cloud που θα σας επιτρέψει μέσα στις επόμενες ώρες τη δυνατότητα virtualization, εξοικονομώντας έτσι πόρους και χρησιμοποιώντας το λογισμικό, τις υπηρεσίες και τα δεδομένα που επιθυμείτε όποτε εσείς το επιθυμείτε

για οποιαδήποτε περαιτέρω διευκρίνιση παρακαλούμε να μας καλείτε επί εικοσιτετραώρου βάσεως αγγίζοντας απαλά το πλήκτρο στη βάση της σχισμής ένα ( I ) όπως υποδεικνύει το σχεδιάγραμμα (ο)


---

σηκώθηκα στις μύτες των ποδιών και κοίταξα την πλάτη σου να κοιμάται , πήγα ως τη τζαμαρία και ακούμπησα τα γυμνά μου οπίσθια στο κρύο τζάμι, η ραχοκοκκαλιά μου ρίγησε και  ένιωσα το χνούδι στα χέρια μου ν' ανασηκώνεται

στο βάθος ακούγονταν σειρήνες, η πόλη που δεν κοιμάται ποτέ είχε σηκώσει τα χιλιάδες πορτοκαλιά της μάτια στο σκοτάδι, έφερα το εσωτερικό του καρπού μου στη μύτη και τράβηξα μια βαθιά εισπνοή, κούνησα τη γλώσσα μου ανάμεσα στα δόντια, μύρισα τα μαλλιά μου και αν μπορούσα θα έσκυβα να πιάσω και να μυρίσω κάθε μου σημείο, όπως κάνω μ εσένα, σε μυρίζω και αλλάζουν οι γεύσεις στο στόμα μου, μια συνεχής μάχη μεταξύ τους δεν μ' αφήνει να κοιμηθώ ... σε ακούω να ψιθυρίζεις χαμογελαστά ότι λέω μεγάλα λόγια, αλλά δεν ξέρω πώς να σου πω μικρότερα...

το σύμπαν ο καθένας το ερμηνεύει όπως θέλει, όμως για εμένα, οι ώρες μου μαζί σου μου παραδίδουν το πιο άγριο, αθώο και καθαρό του κομμάτι, λένε πως αρχίζουμε να μετατρεπόμαστε σε αυτό που φανταστήκαμε τη στιγμή που θα το πιστέψουμε, αν ισχύει κάτι τέτοιο μετατρέπομαι κάθε φορά που μ' ακουμπάς.. τότε αρχίζω να πιστεύω

με αυτή τη σκέψη γύρισα να τριφτώ πάνω σου μέχρι να σε ξυπνήσω, ήξερα πως το σώμα σου χρειαζόταν ξεκούραση, πως οι επόμενες μέρες σου θα ήταν το ίδιο κουραστικές με τις προηγούμενες αλλά ο ουρανός είχε αρχίσει ν' αραιώνει, να γίνεται πιο μπλε, και τα ασημένια φίδια των αυτοκινητοδρόμων να μυρμηγκίάζουν με την πρώιμη κίνηση, σε μια δυο ώρες ξημέρωνε και ποιος ξέρει πότε θα ήμασταν ξανά έτσι


(συνεχίζεται)




1 comment:

Rick Forrestal said...

Boing.

You just woke me up.

xx