Tuesday, June 24, 2014

το α.-κι


θα σε κοιτάξω καθαρά και ξάστερα χωρίς
φόβους, θα σε φέρω εκεί που θα 'σαι αγνό
σαν την πέτρα τ' αλατιού, θα σου μάθω να
γεύεσαι (όχι να τρως), να γαργαρίζεις (όχι
να μιλάς), να ποδαίνεσαι (όχι να δένεις τα
κορδόνια σου), θα σε κοιμίσω με το χάδι
θα σε ξυπνήσω με το φως, θα ξενυχτίσω
δίπλα σου να ξεπυρετώσεις, θα κάνω τα
θα "ορίστε", μόνο μη μου το χαλάσεις μη
μου το αλλάξεις τουτο δω το παιδικό σου
μη γινεις η τρεμουλα που χουν οι γυναίκες
οταν τα δαχτυλά σου τρέχουν στη ραχοκοκ-
καλιά, μη βάλεις στο νου σου κεινο το
διαφανο και μαυρο ζακετάκι που φορουσα
το άρωμά μου στη χαράδρα και τη βραχνα
της φωνής, μη με γυρίσεις πισω σ' ο,τι θελω
να περάσει σα να χάθηκα και βρεθηκα σε
αγνωστο πλανητη, μη με ξαπλωσεις, μη με
γδαρεις, μη με γαμάς, μη με μαθαίνεις να
πετάγομαι απ' το φόβο, οτι θα γίνεις
δίπλα μου ο αλλος σου εαυτός
και μη με γράφεις όταν σου μιλάω σα μαμά
σταματα να με γδύνεις, να με φέρνεις στο
απροχώρητο. Δεν με ακούς ετσι δεν ειναι;
παντα κανεις το δικό σου _

No comments: