Monday, May 26, 2014

κάποτε ρώτησες πώς τα γνωρίζω όλα αυτά για εσένα 
κάποτε είπα "σε βλέπω, γι' αυτό"  





ξέρω γιατί συμβαίνουν όλα αυτά, γιατί παραλογίζομαι
μ' έχεις προλάβει βάζοντάς στο στόμα ένα μικρόφωνο
μου εκβιάζεις όσα θέλω να σου κρύψω, πού έχω τους
εχθρούς σου τρυπωμένους, τις λίγες ώρες μου δεν τις
αδειάζω όσο θα 'πρεπε, είσαι σε κάθε μια, σημερινή
και χτεσινή, κι αυριανή ένας ευγενικός δικτάτορας, ο
πιο αιματηρός, ο συγκινητικός αντεροβγάλτης, όπως 
συνέχεια απαιτείς, όπως έχεις πριν από εμένα ζήσει
χωρίς να με ρωτήσεις αν θα ήθελα να έχεις υπάρξει 
πιο νωρίς, αντί για πιο αργά, αντί να μου μαθαίνεις,να
σου μάθω εγώ_ ξέρω γιατί συμβαίνεις και επιλέγομαι
να συμβαδίζω στην αδύνατη αυτή μας συμφωνία, εσύ
με ξέρεις πιο καλά από όσο ξέρω τα χαΐρια μου, εγώ
σε ξέρω πιο βαθιά από όσο ξέρεις τι κοπρόσκυλο που
είσαι, εσύ με παίρνεις απ' το χέρι, το ξεραίνεις και με
φέρνεις σε μια ήσυχη αδυναμία, με ξεβρακώνεις τόσο
που δεν θέλω να με βλέπω, να με ξέρω, να είμαι εγώ_
κι όσο σου λέω όχι κι υπεκφεύγω έρχεσαι, αργά και
τρυφερά με φέγγεις με το χέρι σου στο μέτωπο, μου
συμβουλεύεις πώς να μπερδευτώ να σου ομολογήσω
λες, έλα η συγχώρεση δεν είναι δα κακή, κι αν τώρα 
εσύ με συγχωρέσεις, αύριο θα σε πάω να δεις άλλο 
ένα κόσμο, έλα μια αγκαλιά δεν είναι και προς θάνατο
όμως όταν το κάνω έχεις τα χέρια κάτω σαν παράλυτα
ύστερα ομολογείς γλυκά ότι σε μπέρδεψα, μετά από 
λίγο μου φωνάζεις κατηγόριες ότι σε πονάω, παίρνεις
εκείνο το απόρρητο χαμόγελο, πίσω από την κάθε 
ανοησία σου ξεφεύγω, μα είναι όλα τόσο απλά, τόσο
εύκολα, αν σ' αποκτήσω θα μου φύγεις, έτσι κάνει το
είδος σου, αν δεν σε έχω παρατείνω τη σιωπή σου 
όταν μιλάς με χτίζεις, κι ας μουγγαίνομαι, γι' αυτό το
κάνω, ξέρεις πόση επιμονή χρειάζεται να υπερασπίζεται
κανείς μία θρησκεία που δεν έχει, για να μπορεί να βρει
έναν θεό να τον ακούει; 

No comments: