Tuesday, July 3, 2012

δυο ιστορίες αστεριών



-1- 



9 ώρες πριν / 16 ώρες πριν / χτες / την Κυριακή
τόσες του μήνα / τάδε μήνας τόσες 

είχε όλο του το χρόνο να γίνει ό,τι θέλει
έγινε όλο κρατήρες και νέμπουλες

να μην μετράς ποτέ σου τα άστρα
έλεγε της μάνας μου η μάνα

και στο μέτρημα θα χάσεις
βγάζεις και γαρδαβίτσες _




-2-

κάποτε μετρούσα κι εγώ - ήμασταν σε μια κατασκήνωση και τραγουδάγαμε το Κουμπαγιά με κάτι αγριοφωνάρες, οι τόνοι και τα ημιτόνια μας ήταν σα πέρα, κουφοί περιμέναμε να ανάψουν τη φωτιά και να καθίσουμε γύρω, να πούμε τις κραυγές και να κάνουμε σκετς

η ταμπέλα στην είσοδο έλεγε "καλωσορίσατε στις παιδικές εξοχές" μας άρεσε να το λέμε "καλωσορίσατε στις παιδικές φυλακές", γιατί έτσι ήταν, βγαίναμε μόνο για μπάνιο και για περίπατο ως τον πλάτανο του χωριού, για παγωτό κάτω από τον πλάτανο, για να μυρίσουμε το εσωτερικό του καφενείου-μπακάλικου στην αυλή του πλατάνου, που ήταν υγρασία, σάπια σανίδια και απορρυπαντικίλα και παγωτίλα και δρακουλίνια 

τότε λοιπόν μετρούσα κι εγώ μαζί με τους άλλους μέχρι να βαρεθούμε, και βαριόμασταν εύκολα, οπότε χάσκαμε στο μαύρο εκείνο πιθάρι ουρανού από πάνω μας κι αφήναμε τα κορόιδα να κάνουν τις κραυγές
ΜΙ-ΠΙ-ΡΟ-ΑΛΦΑ-ΒΗΤΑ-Ο - ΜΠΡΑΒΟ ! ΕΨΙΛΟΝ-ΥΨΙΛΟΝ-ΓΑΜΑ-Ε - ΕΥΓΕ ! ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΩΡΑΙΟ, ΜΠΡΑΒΟ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ, ΠΑΡΑ ΠΟΛΥ ΚΑΛΟ, ΚΑΛΟ !

και μετά Κουμπαγιά, και το θείο Μακ Ντόναλντ που είχε μια φάρμα, ία, ία, ιό, και το Ντιρλάνταντά και μετά ύπνο, που σιγά τον ύπνο

-ρε έχεις κανά Μίκι Μάου; 
- έχω αλλά το διαβάζω
- ρε έχεις καμιά περιπέτεια; 
- έχω  αλλά το διαβάζω
- ε πόσα διαβάζεις ρε μαζί; δε θα σ' τα φάμε, να νυστάξω θέλω

και άλλα τέτοια 

ποτέ δε μ' άρεσε η κατασκήνωση, δεν μ' άρεσαν τα μικρότερα που έκλαιγαν σε κάθε πέσιμο, δεν μ' άρεσαν τα μεγαλύτερα που έσπρωχναν στην ουρά, δεν μ' άρεσε που κάνανε καλλιστεία στην τραπεζαρία, δεν μ' άρεσε ότι μας έβαζαν για ύπνο και το μεσημέρι (εκεί να δεις βαρεμάρα και έπρεπε να μη μιλάμε καθόλου), δεν μ' άρεσε το μεγάφωνο που μας φώναζαν όταν είχαμε τηλεφώνημα από το σπίτι, δεν μ' άρεσε ότι δεν είχαμε ποδήλατα, δεν μ' άρεσε το παστίτσιο που έφτιαχναν, δεν μ' άρεσε το κατέβασμα της σημαίας και το "η μέρα πάει ο ήλιος πάει" που λέγαμε (πάλι γκαρίζοντας) ,  δεν μου άρεσε που οι γονείς μου με παρατούσαν εκεί κάθε καλοκαίρι και γυρνούσαν όπου ήθελαν, μου άρεσε μόνο το ότι είχα ένα φίλο που μου έμαθε να σφυρίζω με τα φύλλα απ' τις ελιές, να πιάνω τζιτζίκια και να πέφτω σα να χτύπησα αλλά χωρίς να χτυπάω 

κάναμε μαζί 8 κατασκηνώσεις, έχω να τον δω από τότε που βγήκα , από τα δεκατέσσερα, μα άν καμιά φορά ξεχαστώ και κοιτάξω απάνω τη νύχτα αναρωτιέμαι πού να 'ναι και μου ανεβαίνει χωρίς να το θέλω καν ... κουμπαγιάααααα .... 







No comments: