Friday, April 27, 2012



στη στάση άνθρωποι 
θλιβερά πλάσματα που τρώνε κουλουράκια γεμίζοντας με ψίχουλα τα πανωφόρια τους,  περιμένουν με την παραξενιά τους έτοιμη να βγει μέσα απ’ τα δόντια, να γκρινιάξουν, να μασάνε μιλώντας στον δίπλα, και κάποιοι καπνίζουν, ή βγάζουν τηλέφωνα, ή αγναντεύουν
σε κάνει να αναρωτιέσαι πώς έχουν αυτοί αγαπηθεί, κάπου και κάποτε από εραστές, από οικογένειες, από φίλους,  έτσι φθαρμένοι και καμπούρηδες, μήπως γι’ αυτή την εικόνα που δίνουν φταίει απλά η αναμονή; κι ό,τι αγαπούν πού βρίσκεται πάνω τους; πού να κοιτάξεις να το διαβάσεις ; 
αναρωτιέμαι αν θα το θυμάμαι κι εγώ αυτό μια μέρα, όταν θα στέκομαι ανάμεσά τους (όχι όπως τώρα με το άρωμα και τα γυαλιά ηλίου και το ανοιξιάτικο φόρεμα), θα το θυμάμαι πώς περίμενα να με χαϊδέψεις, να πεις ένα εσύ ή έναεσένα μες τη μέρα σου ; ή μήπως θα νομίζω πως σε φαντάστηκα όσο καθυστερούσα σε μια ουρά ή σε μια στάση; 
αφήνω να ανέβει ο πρώτος, οι πιο γέροι, όλοι, κλείνουν πόρτες, ανοίγουν πόρτες, και επιμένω πως σε χρειάζομαι για τη συνέχεια του κόσμου_ 
—-

Tin Man, ca. 1930

είναι απλό , μία φορά το χρόνο θα πάω να πληρώσω τα 9 ευρώ και θα κρατήσω για λίγο ακόμη το δικαίωμα να υπάρχει κάτι από εσένα, να το ‘χω φυλαγμένο στο τσίγκινο κουτί, μέσα σε ένα πενταβρώμικο δωμάτιο χωρίς παράθυρα _ και δεν είναι καν εσύ αυτό, είναι κάτι που είχες μέσα σου _ σαν κλέφτης το ακούμπησα εκεί και δεν το επισκέπτομαι ποτέ_ αν μ’ άκουγες να σκέφτομαι, θα έτριζες;
νομίζω πως όχι, ξέρω ότι δεν είσαι, κι η σύνθεση αυτή μας εξυπηρετεί, αυτήν γιατί δεν έχει πώς αλλιώς να φανταστεί την απουσία σου, κι εσένα γιατί ήσουν όπως εγώ, εύθυμος τύπος και ψεύτης παντός καιρού _ δεν έχω πάψει ούτε μέρα να σου είμαι θυμωμένη _ 

Titian’s St. Mary Magdalene. c.1531-35. Palatine Gallery, Palazzo Pitti, Florence


με το ένα χέρι συγκρατούσε το στήθος
μια από εκείνες τις σιωπηλές εκρήξεις 
που οι έξω-καρδιές αντιλαμβάνονται ως
περσευάμενη σάρκα 
- ντύσου θ’ αργήσεις - άργησες - 
κάποιοι θέλουν να προστατεύονται από τέτοιου
είδους θεάματα, από τη σκοτεινή πράξη της έκθεσης
έτσι γυρίζουν πλάτη όταν σηκώνεσαι να ντυθείς  
ή αλλάζουν δωμάτιο 




3 comments:

Μαργαρίτα said...

Ναι, αυτό ακριβώς που ήθελα/δεν ήθελα να διαβάσω, ναι, κορίτσι, είναι ακριβώς αυτό.

Setty Lepida said...

Μαργαρίτα, αν σου πω ότι κι εγώ δεν μπορούσα ν' αποφασίσω αν είναι αυτό που θέλω/δεν θέλω να γράψω; σ' ευχαριστώ πολύ που ήρθες από εδώ , καλή Κυριακή και με το καλό η νέα εβδομάδα

Carlito said...

Αυτόν το Τιτσιάνο τον χάρηκα αυτοπροσώπως πριν κάμποσες μέρες.. www.carlitobrigante13.blogspot.com

Kαλησπέρα Setty