Monday, January 2, 2012

heaven is a just another idea

είχα πάνω από τρεις ώρες να επικοινωνήσω με το περιβάλλον_ πέραν μιας τακτικής αλληλεπίδρασης με το ποτήρι, το πακέτο και τον αναπτήρα, είχα αρθρώσει μια σειρά από "μ" (συμφωνίας) και "σθ" (μυρηκαστικού γέλιου) όταν έπιανα κάποια μισόλογα ενώ η πρώτη, και όπως πήγαινε το πράγμα τελευταία, φράση της βραδιάς ήταν "να σε χαιρόμαστε ρε" στον συνάδελφο πριν του φορέσω στην αγκαλιά ένα μπουκάλι ουίσκι. 

περνούσαν καλά όλοι αυτοί εκεί μαζεμένοι με τις μαλακίες τους και τις αναπόφευκτες κοινές τους εμπειρίες (τρανταχτά γέλια) θυμάσαι ρε μαλάκα τότε ... και .... γιατί όταν ... πωωωωω .... πού το θυμήθηκες αυτό; 

και πού κολλάς εσύ σε όλα αυτά; πουθενά_ και τι νομίζεις ότι κάνεις εδώ; γεμίζεις τα κενά του αέρα_ και πού θα μπορούσες να πας αλλού; αφού δεν έχεις φίλους, αφού σε έχουν όλοι χεσμένο, και ούτε ένας , ούτε ένας γαμημένος δεν σήκωσε το τηλέφωνο να σε πάρει να δει αν ζεις ή αν πέθανες... πριν χρόνια είχες ένα σωρό παρέες... στο στρατό είχες περισσότερες παρέες... είχες και φίλους, μαζί μεγαλωμένοι, ψωμί κι αλάτι και ματωμένα γόνατα, και ξενύχτια, και βόλτες και μηχανάκια, και κάμπινγκ τα καλοκαίρια, και γκόμενες, και μπάλα και μπύρες και κιθάρες και όλα τα σκατά του κόσμου... και τώρα ; ούτε για πλάκα ένα "έλα να βγούμε μέρες που είναι" ... μέρες που είναι,σε λίγο δεν θα 'χεις να φας, πάλι καλά που έχεις και τη δουλίτσα των 680 να βγαίνει κανά έξοδο, αλλιώς θα πήγαινες να ζήσεις με τη μάνα σου ... 
τι ξεφτύλα είναι αυτή ρε.... πώς άφησες τον εαυτό σου έτσι, και κοιτάς τον πάτο απ' το ποτήρι κι είναι το τζάμι πιο παρήγορο κι από ένα μάτσο ανθρώπους γύρω σου; και τι να τους πεις; εδώ δεν είχες τι να πεις στον Γρηγόρη_ τον είχες πρήξει όλο μέσα και δε μπορώ να βγω παράτα με, και δεν καταλαβαίνεις αδερφέ, εσύ έχεις και τον ποδόγυρο, τη μία πιάνεις την άλλη αφήνεις, πιο γρήγορα και από τα σώβρακά σου τις αλλάζεις, έχεις και τα πήγαινέλα σου με τα συναδέλφια, μαζεύεστε κάθε δεύτερη Τετάρτη και παίζετε πόκα και μετά πάτε και για τα ποτάκια σας και τα σουξεδάκια σας, εγώ πού να χωρέσω μ' αυτούς τους φλώρους; και σου είπε μία ο Γρηγόρης, και σου είπε δύο σου είπε πέντε, δέκα, μετά βαρέθηκε να λέει, έγινε η γλώσσα του σαν φούντα και σε παράτησε κι αυτός στην ησυχία σου, έχουν περάσει 2 βδομάδες και ακόμα δεν σ' έχει πάρει ένα τηλέφωνο να πει έλα ρε πάμε για μια μπύρα ο μαλάκας, να πει ρε καραγκιόζη έλα να πάμε να τα πούμε όπως παλιά, έτσι να σε τεντώσει μπας και ξεκολλήσεις ...
αντί γι' αυτό έχεις έρθει να ευχηθείς για τα γενέθλια στον άσχετο άνθρωπο, που αν είχες πάρει άδεια μια μέρα νωρίτερα δεν θα σε πετύχαινε στο γραφείο και δεν θα σε καλούσε καν...

απ' όλα τα σπίτια σε όλες τις γειτονιές ολόκληρης της πόλης, εδώ ήταν να συναντηθούμε _ η φωνή σου ανέβηκε από τη σκάλα και μου 'κοψε τη γουλιά στη μέση - αδύνατον είπα, μπορεί και να είναι ιδέα μου 

_ thank you jack daniels τζέντλεμαν Τζακ απ' το Τενεσί που σε χρυσοπλήρωσε ο Φώτης, κι έχω να σε κατεβάζω για να μην κάθομαι να την κοιτάω σαν μαλάκας να περισσεύει πάνω στα γόνατά του_

δεν με χαιρετάς καν,  με κοιτάζεις φευγαλέα λες και δεν με γνωρίζεις πια, σα να κάθισα δίπλα σου στο αεροπλάνο και σε στριμώχνει ο κώλος μου , λίγο ενοχλημένη και διόλου περίεργη,  και κάθε που γελάς ακούω στο κεφάλι μου να οπλίζεις μια θαλάμη 


πιάνεις ένα ποτήρι και του εύχεσαι με κάτι που όλοι γύρω βρίσκουν τόσο αστείο (έτσι το συνηθίζεις, να τους κάνεις όλους δικό σου ακροατήριο και να χάσκουν σαν ροφοί) 
ξεκαρδίζονται, ξεκαρδίζεται κι ο Φώτης, κι εσύ απολαμβάνεις το αποτέλεσμα του ελάχιστού σου κόπου


δε μου χρειάζεται καμία γη ν' ανοίξει να με καταπιεί, αφού μ' έχεις εσύ ξεράσει τόσο ωραία πάνω στο γύφτικο πλακάκι του γκόμενού σου, και το χειρότερο απ' όλα είναι ότι μου μοιάζει _ 


μου μοιάζει ο πούστης ο Φώτης σου, πολύ συχνά μου λέει πλάτη-πλάτη κάτι μαλακίες για τη ζωή του και τις επιδιώξεις του, που μου θυμίζουν εμένα όταν ήμουν μαζί σου, να δήθεν για κάτι ταξίδια που όλο λέει να κάνει, και ποτέ δεν έσωσε, για την κατάντια του με τα λεφτά και πόσο τρύπια είναι τα χέρια του και δε σταυρώνει τάληρο, πώς του αρέσει ν' αρμενίζει πότε-πότε και να μη θέλει άνθρωπο να δει, πώς όλο αναβάλει, όμως θα 'θελε, και άλλα τέτοια 


σα να λέμε, έφυγες από εμένα και πήγες κι έπεσες σ' έναν ακόμη σαν εμένα, δεν προόδευσες και τόσο κούκλα _ 


όμως ομόρφυνες, μάκρυναν τα μαλλιά σου, και έστρωσε το δέρμα σου, και όταν ανοίγεις το στόμα να φιλήσεις το ποτήρι πίνεις ακόμη άπληστα όπως τότε, και χαμηλώνεις το κεφάλι σαν να θες να σου σηκώσει κάποιος το σαγόνι και να σου διώξει την τρεμούλα που σου φέρνει το ποτό (πάω στοίχημα ακόμη δεν έχεις μάθει να πίνεις και ανατριχιάζεις με τη μυρωδιά του οινοπνεύματος) 


"καλό καλοκαίρι παιδιά, και Φώτη να σε χαιρόμαστε ρε, και του χρόνου διπλός" λέει η Ματίνα από τη μηχανογράφηση και σου κλείνει το μάτι, σα να σου λέει 'άντε μωρή κουφάλα, τον τύλιξες'  κι εσύ δεν απαντάς τίποτα, γυρνάς το μαλλί και σα να της κάνεις ένα νόημα "κόψε" και εκείνη κόβει _ μπορεί να είναι και ιδέα μου_  γαμώ τις πιθανότητες γαμώ εσύ μ' αυτόν ;_ 


(Τζακ απ' το Τένεσί πρέπει να με κάνεις γκολ απόψε - δεν θα δυσκολευτείς ιδιαιτέρως, έχω να πιω απ' την πρωτοχρονιά που κλάρωσα με την πάρτη μου και έκανα να φάω πέντε μέρες ύστερα) 


γιατί κορίτσι μου δεν έμαθες; γιατί μ' αυτόν τον πανίβλακα ; γιατί δεν έπεσες τουλάχιστον σε έναν να σε κάνει να γελάς, που σ' έχει εδώ και μία ώρα στα γόνατά του και κάθεται σαν μαραμένο σκατό με τα χέρια κατεβασμένα και κρατάει το κινητό λες κι είναι από διαμάντια ; γιατί; τουλάχιστον εγώ δεν θα ξεκόλαγα από πάνω σου, θα σου μιλούσα για τα πάντα, θα σε ρωτούσα τι φοράς μες την ψυχή σου, θα σου έκανα έρωτα ολόκληρες βδομάδες, θα σε πήγαινα σε θάλασσες και σε αεροδρόμια, απ' όπου έβγαινες θα σου κρατούσα την πόρτα, θα σου άναβα πάντα το τσιγάρο ... τον κόσμο όλο θα έσκαβα και με τα δόντια για να σε βρω αν έκανες να μου φύγεις 


πέρασε μία ώρα, δύο, τρεις, φάγαμε τα καναπεδάκια και τα μπιφτέκια του μπέρθντεϊ μπόι, είπαν όλοι να πάνε ένα μπουζούκι για χορό

εσύ μπουζούκια; έχεις καταστραφεί τελείως; 
εγώ, το ξέρεις, δεν θα ρθω_ αλλά και τι να κάνεις; να κάτσεις μέσα κι ο δικός σου να γυρίζει στις πίστες; κουβέντα δεν έριξες προς τη μεριά μου, αν έκανα να σε ερευνήσω έφτυνες πίσω από τον ώμο σου_ δεν σ' αδικώ_ σκατά τα έκανα, κι ας ήθελα τόσα για εμάς, κι ας σου είπα δεν μπορούσα να την παλέψω, σε γνώρισα τη λάθος εποχή, όταν δεν ήξερα την τύφλα μου, όταν κρεμόμουν από μια κλωστούλα, κι εσύ με τα βαμμένα δάχτυλα ερχόσουν και την έστριβες για να την κάνεις μάρτη για το χέρι σου, μου έμοιαζες τόσο άγρια, τόσο αδίστακτα παθιασμένη


με κοίταξες μόλις; μπορεί και να είναι ιδέα μου, γιατί το ξέρω πως σε έστειλα χωρίς ποτέ να σου πω το λόγο, τα κράτησα όλα μέσα μου , σου έλεγα δεν φταις εσύ, εγώ είμαι το πρόβλημα, και ήμουν _ μόνος, ντοπαρισμένος απ' τη μοναξιά μου, δικαιολογούσα τα φερσίματα λέγοντας ότι είναι όπως ο θάνατος : χρειάζεται να δεις πτώμα για να πειστείς ότι η ψυχή έχει πετάξει... ήμουν εξουθενωμένος, περνούσε η μέρα κι ένιωθα σα να είχα ζήσει μέσα της δυο χρόνια 


κι εσύ ήταν ανάγκη να με συνερίζεσαι; δεν ήξερες πως μερικές φορές σου έλεγα βλακείες, εν' γνώσει μου; ότι λέω πράγματα απλά για να δω πώς ακούγονται; το πρόσωπό σου τώρα έχει περισσότερες γωνίες ... μπορεί και να είναι ιδέα μουκαι τι να σου έδινα; σου έδωσα τα τρία μου, αυτό είναι το σίγουρο, τι μαλάκας, τι μαλάκας ! δε μ' έχεις συγχωρέσει ... άκου μπουζούκια που άκουγες Νίνα Σιμόν και δίπλωνες στον πόνο της φωνής της !


όπου φύγει-φύγει λοιπόν, χαιρέτησα τους γύρω, ευχήθηκα να περάσουν καλά, καλή συνέχεια, πολύχρονος και καλή άδεια, θα τα λέγαμε σε κανά δυο βδομάδες στη ρουτίνα μας (παλιόπουστα να πας να γαμηθείς)
αυτά δεν χωνεύονταν με τίποτα, σε ποιον να το 'λεγα και να με πίστευε ότι θα το 'τρωγα έτσι

λίγο πριν φτάσω στο αμάξι χτύπησε sms

ο άγνωστος αριθμός με ενημέρωνε

" σε σκέφτομαι , καληνύχτα "
ίσως να ήταν από εκείνα τα ψαρωτικά τα δήθεν, που σου κάνουν φάρσες κάτι άσχετοι να δουν αν είσαι γκόμενα και να σ' την πέσουν ...  κι αν ήταν εκείνη; δεν είχα πια τον αριθμό της , ίσως να είχα εκείνη την απίθανη δεύτερη ευκαιρία , ε; φαντάζεσαι ρε γελοίε , να σου έστειλε, να σε έχει διατηρήσει κάπως μέσα της; ύστερα απ' όλα αυτά ; τι να της πω; σκέψου μαλάκα, σκέψου ... κι αν δεν είναι;
ίσως να είναι απλά ιδέα μου ...

(ήχος από αλάρμ που αναβοσβήνουν)



19 comments:

marco said...

ΟΚ... Κάπως μπήκε ο χρόνος, σωστά;

Να σου πω; Να σου δώσω το τηλέφωνο μιας ψυχής να της πεις όσα έγραψες;

άντε να δούμε... slainte so far!

Christine said...

ξέρεις ότι στα λόγια δεν είμαι καλή,ούτε στο γράψιμο...αυτό πουυ θα σού πω είναι οτι χαμογελάω και είμαι περήφανη για σένα :)

marco said...

Εσύ δεν είσαι καλή στα λόγια?????


(κ γιατί είσαι περήφανη παρακαλώ;)

Ζωή Φερενικίδου said...

I like you, girl. Γιατί μιλάς από καρδιάς.

Xazh Danah said...

(Χαμόγελο θλίψης....)

Setty Lepida said...

marco baby, τα βλέπεις τα χαϊρια μου...

Setty Lepida said...

christine μου συνέχισε να μου δίνεις κουράγιο, να κάνω και την έκδοση που λέγαμε, να σας δείξω εγώ, δεν θα 'χετε πού να κρυφτείτε, χαχαχα η Άσπα έλεγε θα τους βάζω στην ουρά, έχω spokesladies εγώ όχι αστεία !!!

Setty Lepida said...

Ζωίτσα, I like you more !!!

Setty Lepida said...

marco επανέρχομαι στα λευκά δωμάτια για να σου πω

Setty Lepida said...

Danny, μη μου θλίβεσαι, αυτά συμβαίνουν για να μη μπερδεύουμε τις σκατούλες με τις φράουλες ...

marco said...

Άντε, σε περιμένω

Carlito said...

Καλή χρονιά σετάρα.. Με υγεία, χαρά, και έντονες προσωπικότητες δίπλα μας!

kalliopi said...

poly omorfo keimeno :)

Francesca Giusti said...

love your blog! It's so nice!!! I follow you!
Pass to my blog and if it likes you follow me too, I will be so glad :D
kisses
http://francescagiusti.blogspot.com/

Setty Lepida said...

Kαλώς το αγόρι μου ! Carlito you're the man, από το Detroit ως την Αθήνα, από την κάτω Σικελία ως τα στενά των νησιών, λα βίτα ε μπέλλα, για όσους ξέρουν να την ζουν, ΠΆΜΕ 2012 !!!!

Setty Lepida said...

Kalliopi μου σ' ευχαριστώ, και περιμένω τις καινούριες σου φωτό :)

Setty Lepida said...

Βell Francesca Giusti, you are by all means welcome, I couldn't resist your stylish outfits , oh I joined right away !!! Buona notte principessa :*

ΧρΥσΑνΘος ΣκΑΘαΡης said...

"κράτα δυνάμεις" "ψηλά τα χέρια να καλύπτουν πλευρά και κεφάλι" "το πηγούνι μέσα" "μικρά βήματα για ισορροπία" και μην κρατάς τον αέρα μέσα σου ανάπνεε...

Setty Lepida said...

ΧρΥσΑνΘε, πρώτον σ' ευχαριστώ που μου γράφεις, άι φιλ ντίπλι όνορντ με την παρουσία σου, και δεύτερον επειδή κάθισα που κάθισα στο κλαρί αυτό λέω να πάω μέχρι και κορμό, αν έχει κουφάλα βλέπουμε
Δυνάμεις ελπίζω να μην εννοείς τις μαθηματικές 33 σε λίγο κι ακόμη με τα δάχτυλα κάνω πρόσθεση