http://xazhdanah.blogspot.com/2012/01/blog-post_04.html?spref=fb
photo : Jakob Tuggener -- New year'sday
The palace hotel - St. Moritz-1959
Προσγείωση φανάρι κόκκινο δεν έχω ανάσα βγάλε τα γυαλιά σου τραβάς χειρόφρενο κοιτώ τη θάλασσα μυριζεις όμορφα πλησιάζεις τα γέννια σου τσιμπάνε ευχάριστα το δέρμα μου με φιλάς πολύ αργά ω ναι είσαι πολύ θρασσύς το χέρι σου μέσα στο παντελόνι μου δε νιώθω τα πόδια μου πουλιά σηκώνονται πετούν άτακτα δεν έχει καθόλου κρύο τι όμορφα που είναι σε θέλω με κοιτάς τελειώνω πλησιάζεις ανάσες άσπρα σύννεφα τρέχουνε γελάς θέλω καφέ και να γλείψω το κουτάλι σου μα δεν θα στο πώ αέρας αέρας παντού τα μαλλιά μου χάλια ποιος νοιάζεται κανεις με κοιτάς βλέπω κάτι θα παραστήσω πως δεν το είδα ποτέ φυσικά και μπορώ φρουτένιες γεύσεις άθικτες τηλέφωνο δεν το σηκώνω να πάνε όλοι να γαμιούνται είμαι μαζί σου εγώ κι εσύ μονάχα φεύγεις δεν περνάνε οι ώρες φοβάμαι περιμένω στην πόρτα μυρίζεις όμορφα όπως χτες γέννια μαύρα μάτια ήλιοι μεγάλες μπουκιές μήλο και πορτοκάλι αέρας αέρας παντού πόσο σε θέλω μα δεν θα στο πω ας περπατήσουμε μουσικές δως μου το χέρι σου δεν θα σ' αφήσω λευκά σεντόνια κόκκινο δέρμα κόκκινα μαλλιά κόκκινες ανάσες νύχτα μαύρη θα ξανάρθεις και θα μυρίζεις όμορφα απαλό δέρμα κάτω απ' τα μάτια σου οι παλάμες μου μέσα στις τσέπες σου τι ώρα φεύγω δε θέλω να φύγω δε φεύγω μη μ'αφήσεις κάνε κάτι μα τι να κάνεις και συ ας πιούμε καφέ έχει ήλιο και σήμερα αέρας αέρας παντού πόσο όμορφα με κοίταζες να φεύγω συγνώμη πετάω.


4 σχόλια:
Love this.
Looks like they had fun!
xo
Λεπιδάκι, μπήκα να δω τι καινούριο έγραψες και βλέπω αυτό. Οκ, με έκανες και ντράπηκα και σκάλωσα και με συγκίνησες παλιοκόριτσο. Ευχαριστώ...
Δανάη μου, να μην ντρέπεσαι, ούτε να σκαλώνεις, συγκινητικό και καθ'όλα ζωντανό ήταν το γράψιμο και το συναίσθημα, δεν μπορούσα να μην το ανεβάσω :)
They do, don't they Rick? after all what is there to remember but wonderful, crazy, exhaustingly great fun together?
Post a Comment