Monday, December 12, 2011

απορίες


άνοιξα ένα σημειωματάριο τσέπης του 2008 κι έπεσαν από μέσα δυο εισητήρια αχτύπητα , γιατί τα είχα κρατήσει;


στις σελίδες του βρήκα διάφορες άχρηστες σημειώσεις, και διάφορες άχρηστες (;) γραμμές , οι πιο πολλές χωρίς ημερομηνία και με τελείως τυχαία σειρά

(*)
έλεγα πως οι τελετές έναρξης κάποτε θα έληγαν
χωρίς φαντασμαγορίες και φαναράκια θα μέναμε
με παλάμες καρουλιασμένες απ' το χειροκρότημα
μια ησυχία μόνιμη (έλεγα) θα μας άφηνε να ξύνουμε
ό,τι ξύνεται, να υποχωρούμε _ όπως πάντα βέβαια
όλη ενέργειά μας φεύγει απ' το στόμα

(*)
γιατί είπες "όχι" από την αρχή;
έτσι με ανάγκασες να πάρω το "ναι"
και νόμισμα δεν στρίψαμε_

(*)
όταν δεν θα θες να φορέσεις ρούχα
να κατεβείς στο δρόμο πουρός και ήμερος
τότε θα έρθει μια ανάμνηση σαν κουτάλι
κι όσο θα καθρεφτίζεσαι στο κοίλο της
θ' ανακαλύψεις πως έχεις ξεχάσει κάτι
σε μιαν άλλη εποχή _

(*)
μία νοσοκομειακή σημείωση

γιατί; αν δηλαδή εγώ
δεν κάπνιζα στο χώρο αναμονής
θα σηκώνονταν όλοι περδίκια;

(*)
down with spectacular expectations

(*)
δεν σ' άρεσε ο ύπνος σου
μα και ο ξύπνιος σου άδικος για όλους
να αδικείς και ν' αδικείσαι σ' έβρισκα
χωρίς το χέρι να απλώσεις και να πω
"εκεί _ από εκεί είναι το φως"
ήθελα να σε κάνω να χουφτώσεις τον
αέρα να πέσεις πάνω σ' έπιπλα
αν ήθελες να πιάσεις
εγώ τυφλόμυγα
εσύ κουφάλογο_

(*)
απλό είναι :
αν πας μαζί του θα μάθεις τι θα γίνει παρακάτω
μη και μετά αναρωτηθείς πώς δεν θα ήταν αν δεν πήγαινες,
αυτό δεν είναι απλό

(*)
τζάμπα μάγκας

πέφτεις πάνω τους κάθε μέρα
συνηθισμένοι δαίμονες
με ονόματα όπως
"είσαιακόμαεδώ;"
"μουχεςταξειμιαεκδρομή"
"κάποτεδεμεχόρταινες"
"γιατίδεναπαντάςαφούθεςναμέχεις"

τα πρόσωπά τους χάνονται
πίσω από πόρτες και παράθυρα
ενώ εσύ μαζεύεις τα μπαγκάζια σου
και προσπαθείς να βγεις όπως μπήκες
μόνος
κι έρχονται όταν κοιτάς από την άλλη
όταν πιστεύεις πως τακτοποιήθηκες
ή έστω προσπαθείς να καταπιείς την
περηφάνια σου

περνάς τους δρόμους
και να ο δαιμονάκος
λύνει ήσύχως το σουντόκου του
στο βαγόνι του μετρό απέναντί σου
σηκώνεις το βλέμμα και ενώ ξέρεις
πως όπου να ναι θα σου κάνει πάλι
το μυαλό σκατά, και την ψυχή σκατά
την ηρεμία σου σκατά και την καρδιά
δική του
θέλεις να τον κοιτάξεις
να δεις μέσα σ' εκείνα τα χρυσά
και ξεπλυμένα μάτια και να πεις
"τι θε ρε; συμβαίνει κάτι;"


(γιατί τα κράτησα; γιατί δεν τα χτύπησα;)


2 comments:

alex prodromou said...

γιατί είπες "όχι" από την αρχή;
έτσι με ανάγκασες να πάρω το "ναι"
και νόμισμα δεν στρίψαμε_

κ

τζάμπα μάγκας...........

ζημιά λέμε......
α.

Susan Calvin said...

Τα ξέχασες... Απλά τα ξέχασες! Αλλά εκείνα φρόντισαν να σου υποδηλώσουν την παρουσία τους.