Saturday, November 12, 2011

telis nostrum *

μονοχρωματικοί κι αυτοί 
όπως οι φόβοι τους 
ήθελαν μια ευκαιρία να υπάρξουν 



πίσω από μια χαραμάδα προσπάθειας
τα εξ' οικείων βέλη* 
"μείνε στους κύκλους σου"

λοιπόν;



στο θερμοκήπιό σου
μεγαλώνω τις νύχτες 
κάθε πρωί με το καινούριο σχήμα μου
σε περιμένω
με δάχτυλα παιδιού 
αγγίζεις το φύλλο 
πιέζεις απαλά να μην κοπώ
γυρνάς την πλάτη μουρμουρίζοντας
" λίγο ακόμη θέλει"






(*Βιργίλιος, Αινειάδα ΙΙ 410)


2 comments:

evi_athanasiou said...

Μείνε στους κύκλους.
Και πέρα απ αυτούς; Που καίγομαι να δω; Με κουράζουν και έτσι βρίσκω μια χαραμάδα κοιτάζω το συμπαν και οταν βαρεθώ ξανα-επιστρέφω.:)
Καλημέρα.

Setty Lepida said...

Evaki μου, οι κύκλοι της φωτογραφίας έχουν περάσματα, μια έτσι να κάνεις και ... ελευθερία, οι άλλοι είναι ο λάκκος της φάβας, εκείνοι που απέξω τους θα ήμασταν εμείς, αλλά δεν δοκιμάζουμε μήπως και η μοναξιά μας γίνει αβάσταχτη απέναντι στον εαυτό μας_