Tuesday, November 8, 2011

stay



έπαιρναν όλοι από ένα σου κομμάτι 

απ' τα κομμάτια τους εσύ προέκυπτες

 _ και δες τώρα_ σε βλέπω

ολόκληρο σε βλέπω_ ακους;


τι ήθελες να σου φωνάξω
τον μέλλοντα σε αόριστο;
τον ενεστώτα μας;


θα το γιορτάσεις καίγοντας ένα τόσο δα χαρτάκι;
σαν ιδρωμένο στη μπουνιά σου εισητήριο
κοιμήθηκα _ τι να 'ναι το ζουμάκι μας; 
χαρτοπολτός με μαύρα, τσακισμένα γράμματα ;


κοιτούσες να με χαιρετήσεις μέσα απ' το τζάμι
μου κούνησες το χέρι "είμαι εδώ" 
θα είδες ασφαλώς πέρα από εμένα
θα είδες και τον εαυτό σου 
και το γυαλί ήταν γεμάτο γιασεμιά 
και ας μας χώριζε 





5 comments:

evi_athanasiou said...

προτιμώ τον ενεστώτα το αύριο ας το αφήσω για αύριο.
Μου αρέσει εδω μέσα. Καλώς σε βρήκα.

Theodore Madessis said...

Δεν είναι η πρώτη φορά που "αναγκάζομαι" να επικοινωνήσω σχολιάζοντας αφού συνήθως το αποφεύγω. Το blog είναι έκφραση και η έκφραση δεν πρέπει να δέχεται παραινέσεις ούτε σχόλια αφού μπορεί να χάσει τη γνησιαότητα της. Απλά και συνοπτικά "μου αρέσεις" και σε "παρακολουθώ" τακτικά. Μπράβο και ακόμα καλύτερη συνέχεια!

alex said...

To κορίτσι με τα σπίρτα ζεστενόταν με ένα σπίρτο. γιατί όχι με ένα χαρτάκι

Setty Lepida said...

alex, δεν διαφωνώ καθόλου, το αγόρι με το χαρτάκι μάλλον θέλει μια κούτα ολόκληρη...

Setty Lepida said...

Τheodore πέρασα από το "σπιτικό" σου να σου πω, μάλαμα φέρνεις, πάντα ευπρόσδεκτος και βάζω και κρασί :)