Thursday, November 24, 2011

το μέτρημα


πέντε -δέκα - δεκαπέντε - είκοσι -εικοσ'πέντε - τριάντα
τριανταπέντε - σαράντα- σαρανταπέντε -πενήντα- πενηνταπέντε 
(δε με ακούνε πια, κρύφτηκαν)
ενενήντα - ενενηνταπέντε - εκατό !!!

ήμασταν τόσο μικροί και όμως κλέβαμε από το χρόνο του άλλου, υπολογίζοντας καλά  πόσο θα χρειαστεί ώσπου να γίνει καπνός , κλέβαμε να γλιτώσουμε το μέτρημα, τον ίσκιο της τρεχάλας, και τον απόηχο του "τα φυλάει πάντα ο ένας" 

εκείνο το σκληράδι 'αμπε-μπα-μπλομ' που καθορίζει ποιος θα κάνει το μαλάκα, και ποιοι τους δύσκολους να βρεθούν 

κλέβαμε κι απ' τον εαυτό μας_ μη ξέροντας (όμως αυτό δεν δικαιολογείται) ότι όταν μεγαλώνεις αραιώνει η παρέα και το παιχνίδι παίζεται με δυο _ 

μέτρα κι ως το εκατό χιλιάδες _ κλέψε όσο θες _  όποιος δεν θέλει να βρεθεί, δεν βρίσκεται _ 





       
(κι εμείς που λέγαμε πως είμαστε καθόλου πουλιά και πως ο αέρας μας χωρά μόνο σε ανάσες_ )




υπάρχουν δύο ευκαιρίες _ μια να χαθείς _ μια να βρεθείς _ ποια είναι τούτη;


δίψασες ; 
πιες με το χέρι
έτσι θα βρεις μες το νερό 
και λίγο άνθρωπο



στην άδεια παγοπίστα σου στριφογυρνάς, χορεύεις, χάνεις ανάσες, αναθεματίζεσαι, σηκώνεσαι και ξαναπάς, μια άγνωστη φιγούρα δοκιμάζεις, τσακίζεσαι σε μια γωνιά, ματώνεις , είσαι ένας υπερήρωας, ένας goofy που δεν είναι σούπερ, ρουφάς τη μύτη σου ηχηρά, θα κλάψεις ή θα σώσεις το πόδι, θα πνίξεις το θυμό σου ή θα σκάσεις με τον κώλο κάτω σαν σκατό _  κι όταν σηκώσεις το κεφάλι τι θα γίνει, αν κάπου εκεί στην κορυφή της δεξιάς κερκίδας το μάτι σου αντιληφθεί 
ένα κορίτσι καθισμένο; 


3 comments:

marco said...

:)

Γράφεις απίθανα! και μου κάνει κάποιους συνειρμούς που θα ήθελα πάρα πολύ να τους έλεγα σε κάποιους που πια δεν υπάρχουν στη ζωή μου...

Rick Forrestal said...

Guess what?
I love your kisses.
Now you made my day.
Happy Thanksgiving, Setty.
(return smooching. . .)

Λένα από Καφέ said...

Μπορεί να το αντιλήφθηκε το καθισμένο κορίτσι, μπορεί και να θέλει να του πει "έλα να δοκιμάσουμε" , σας εύχομαι να μάθετε τι έγινε παρακάτω