Wednesday, October 20, 2010

σε περιμένω

Image: "Follow the Crowd" -- Courtesy of http://pelfusion.com 

μην αργήσεις... ή αν αργήσεις πάρε ένα τηλέφωνο πρώτα, μην περιμένω σαν το μαλάκα μέσα στη βροχή, θέλω να προλάβω, έχω να σου πω κι εγώ ένα νέο, σκέφτομαι να φύγω, ή μάλλον εφόσον έχω ήδη φύγει, σκέφτομαι να μην επιστρέψω

θέλω να μείνω λίγο μακριά, να κάνω τα δικά μου... τα δικά μου είναι και δικά σου δηλαδή, θέλω να πω θα κάνουν καλό και στους δύο, θα λείψει ο ένας από τον άλλο, θα ξανασυναντηθούμε παρακάτω, κάπου όμορφα, θα αγκαλιαστούμε, θα έχω νέα

κακό σημείο διάλεξα για να σ' τα πω... γεμάτο κόσμο, πλάι στο μετρό, γεμάτο κουτσουλίδια περιστεριών, πλάι στα κουλούρια, γεμάτο πόδια αγνώστων, πλάι στους μαύρους που πουλάν ομπρέλες, γεμάτο πεταμένα μπουκαλάκια κι εισητήρια

είπα να είναι νωρίς ... να έχουμε όλο το χρόνο μπροστά μας, ασφαλώς θα έχεις πολλές ερωτήσεις, μπορεί και να μην καταλάβεις στην αρχή, θα το φροντίσω να σου δώσω να καταλάβεις, πόσο σημαντικό είναι για μένα να κάνω κάτι διαφορετικό

μπορεί και να σου κακοφανεί ... δεν ξέρω, μπορεί είπα, γιατί εσύ είσαι πάντα αυτό το άτομο με τα πολλά σχέδια, και τις μεγάλες ιδέες, πού να πας, ξέρεις πάντα πού θες να πας, με βάζεις κάτω και μου τα λες τούτο και τ' άλλο, το άλφα και τ' ωμέγα σου

κι εγώ σε ακούω ...  ζηλεύω λίγο, ψέμματα, ζηλεύω πολύ, παθολογικά, αυτά που θες να είσαι, αυτά που ξέρεις, αυτά που μόνο εσύ καταλαβαίνεις, που είναι του δικού σου πέρα βρέχει σύμπαντος, πράματα άγνωστα για μενα, κι ας το αρνείσαι

συχνά μου λες ότι γνωρίζω πιο πολλά από εσένα... ακόμα και σε ένα τηλεπαιχνίδι είπες να πήγαινα, ότι ξέρω τόσα πολλά, θα κέρδιζα είπες, όμως εμένα δε μου αρέσουν τα τηλεπαιχνίδια, αρέσουν σ' εσένα, γι' αυτό και ήθελες να πάω

σου αρέσουν τα λεφτά ... σου αρέσουν οι λαμπερές μαλακίτσες, τα γρήγορα, τα μεγάλα, τα πιο σπουδαία απ' όσα μπορώ και έχω, και υποψιάζεσαι μου έχεις πει ότι κι εμένα μου αρέσουν, δεν έχεις κι άδικο, γι' αυτό θέλω να σου πω

ότι έχω φύγει ... ότι ξύπνησα το πρωί που είχες φύγει για τη δουλειά και μάζεψα τα μπογαλάκια μου, δεν πήρα τίποτα δικό σου, δεν πήρα τα σιντί, δεν πήρα τα ταξιδιωτικά φυλλάδια, τίποτε ακριβό ή αναντικατάστατο, σου άφησα ό,τι σου αρέσει

πήρα μόνο τον εαυτό μου ... δεν μίλησα σε κανένα, πλήρωσα τους λογαριασμούς, πλήρωσα το νοίκι για 7 μήνες, σου έβαλα δέκα χιλιάδες στο λογαριασμό, τώρα θα έχεις, κάντα ό,τι θες δε με πειράζει, αρκεί να καταλάβεις ότι έπρεπε

να φύγω...  μετά όμως το μετάνιωσα, είπα ας μιλήσουμε, ας μιλήσω κι εγώ μια φορά, πριν πάω να γίνω κάτι άλλο, χωρίς εσένα, να μιλήσουμε στο διάλειμμα, μετά να γυρίσω την πλάτη και ν' αρχίσω να περπατάω, κι εσύ να δεις την πλάτη μου για μια φορά

αντί εγώ τη δικιά σου... πολύ αργείς, βρέχει, δεν θέλω να κρυφτώ κάτω από κανένα υπόστεγο, ούτε ομπρέλα δεν πήρα, έτσι για να σου τη σπάσω λίγο, που όλο λες γιατί δεν την θέλω, και γιατί τα ρούχα μου γεμίζουν πιτσιλιές από βρώμα

και άντε μετά να βγουν... πολύ αργείς, έχεις αργήσει πέντε λεπτά, δεν είναι του στυλ σου, συνήθως είσαι πριν από μένα στα σημεία των ραντεβού, πλησιάζω και σε βλέπω από μακριά να περιμένεις, να καπνίζεις, σαν να μην τρέχει τίποτα

που πάλι άργησα ... κατά ένα περίεργο τρόπο αυτό πάντα με συγκινούσε σ' εσένα, που προλάβαινες να είσαι πάντα ον τάιμ, αντιθέτως από εμένα, με τον καιρό όμως άρχισε να μου τη δίνει, τι είσαι, να πούμε, και ποτέ δεν είχες παραπονεθεί

μα το θεό... πολύ αργείς, να δεις που στο τέλος θα βαρεθώ και θα φύγω χωρίς να σου πω τίποτα, θα πας στο σπίτι, θα δεις τα πάντα εντάξει κι απλά θα περιμένεις για ακόμα μία φορά, καπνίζοντας και κοιτώντας γύρω τι έχει για να χαζέψεις

να κάνεις καμιά δουλειά... πάρα πολύ αργείς, μου τα 'χεις κάνει τσουρέκια, νιώθω τις στάλες να κυλούν μες το εσώρουχο, ακόμα και οι κουτσουλιές στα μάρμαρα έχουν αρχίσει να σβήνουν, να γίνονται μουτζούρες, κι ο κόσμος πιο κάτω τρέχει

τρέχουν ... να προλάβουν να χωθούν κάπου, να πιουν ένα ζεστό καφέ, να εξαφανιστούν από προσώπου γης, να μην τους προλάβει ο σκατόκαιρος, ή απλά να προσπεράσουν άλλους στον αγώνα για το ποιος θα φτάσει πρώτος, κοίτα π'λάλα που κάνουν

μπουλούκι ... στα φανάρια, σαν τα πρόβατα, ομάδι πατούν το κουμπί για το σταμάτη, πέντε, δέκα χέρια μαζί, σιγά ρε μαλάκες, σιγά, θα ανάψει το κόκκινο, θα περάσετε, λίγο νεράκι είναι, εγώ τι να πω, κοίτα ρε, ολόκληρη συγκέντρωση

δεν θέλουν να περάσουν ... μπας κι έχει καμιά πορεία, μήπως γι' αυτό αργείς τόσο χαρακτηριστικά, για κανά ασφαλιστικό, για κανά συνταξιοδοτικό, για καμιά μονιμότητα, για κανά καλύτερο αύριο, για καμιά γαμημένη οικονομία

για κανά... στάσου, φωνάζουν, και μια σειρίνα, μια φωτιά από μπλε στο κίτρινο κεφάλι ενός ασθενοφόρου, σηκώνουν ένα αναίσθητο κορμί, ένα χέρι και ένα πόδι, στάσου, πού πας, κι εγώ  βρέχομαι, και σκέφτομαι ένα μάτσο μαλακίες τόση ώρα, γι' αυτό αργείς

στάσου... πού σε πάνε;

No comments: