Monday, August 16, 2010

Peter Cameron

της Μαρίας Ιωαννίδου







Μέσα σε λίγες μόνο ώρες από τη στιγμή που το βιβλίο του Πήτερ Κάμερον "Μια μέρα ο πόνος αυτός θα σου βγει σε καλό" έφυγε από το ράφι αθηναϊκού βιβλιοπωλείου και βρέθηκε στα χέρια μας, βρέθηκε και η κουβέντα που ακολουθεί καταγεγραμμένη, με τον Αμερικανό συγγραφέα Πήτερ Κάμερον, αφού είχε περάσει τον Ατλαντικό μέσω καλωδίων. Καταστάσεις αδιανόητες δηλαδή για άλλες γενιές, για μόλις μια γενιά πριν… Νέα Υόρκη, πολιτεία Νέας Υόρκης λοιπόν, και ξανά Νέα Υόρκη. Στα ίδια λημέρια που περιπλανήθηκε ο θρυλικός Χόλντεν, ο ήρωας του Τζ. Ντ. Σάλιντζερ. Με φόντο το ίδιο τοπίο που ισοπεδώθηκε πριν από λίγα μόλις χρόνια και που περιπλανήθηκε αναζητώντας κι αυτός, μία ταυτότητα για να νομιμοποιήσει την παρουσία του στο χώρο και στο χρόνο, ο έτερος έφηβος του Τζ. Σ. Φόερ, Όσκαρ. Εκεί περπάτησε και ο Τζέϊμς, ο έφηβος που βγήκε από την πένα του Πήτερ Κάμερον, και από τα ίδια καλώδια του www, του παγκόσμιου ιστού, παραλάβαμε και τη φράση : "η μετάβαση από την εφηβεία στην ενηλικίωση είναι συχνά ύπουλη μ' έναν τρόπο που διαπερνά τον χρόνο και τον τόπο". Στο ίδιο τεύχος του Βακχικόν συνυπάρχουν οι τρεις συγγραφείς που αναφέρονται ή στον ίδιο τόπο, την ίδια ηλικία και τις ίδιες δυσκολίες της επικοινωνίας σε χρόνους άλλοτε παράλληλους κι άλλοτε εντελώς διαφορετικούς. Που κι οι τρεις καταφέρνουν να τις μετατρέψουν με μια τρυφερή χειρονομία μα και άλλη τόση τόλμη και δύναμη σε αυτογνωσία και ανατροπή. Γι' αυτά και για άλλα πολλά συζητάμε με τον Πήτερ, ενώ η "ψόφια γάτα" του Χόκλμπερι Φιν "επιβιώνει" από την εποχή του Μάρκ Τουέϊν ως την φρεσκοεκδοθείσα στα Ελληνικά "Ψηλή Στέγη" του Tζ. Ντ. Σάλιντζερ. Οι έφηβοι, ανεξάρτητα από ηλικία, μάλλον αναζητούν πράγματα που δεν μπορούν να τιμολογηθούν, καθώς ξαφνικά ανακαλύπτουν ότι το κεφάλι τους ακουμπάει στο ταβάνι που μέχρι χτες τους στέγαζε.

Διαβάστε περισσότερα στο http://www.vakxikon.gr/

 

No comments: