Thursday, August 5, 2010

Σχετικά με τον Κατάσκοπο

Τελειώνοντας το μυθιστόρημα του Χουαν Γκόμεθ Χουράδο " Ο κατάσκοπος του Θεού " μέσα στις 28 ώρες από την αγορά του ... εννοείται έχω εξαιρέσει τις απαραίτητες στάσεις φαγητού και ύπνου_ μπορώ να πω ότι ένιωσα ένα μεγάλο κενό ! Ναι, ναι, κενό. Το είδος του καλού όμως κενού, αυτού που σου αφήνει ένα πολύ καλό βιβλίο, ένα βιβλίο τοώντι κινηματογραφικά δομημένο. Όσο διάβαζα, ούτε που καταλάβαινα πώς περνούσα από τη μία σελίδα στην άλλη. Εκτίμησα δεόντος τα trivia σχόλια υπό τους αστερίσκους, και δη όσα αναφέρονται σε πραγματικά γεγονότα και πρόσωπα.

Κι ενώ πολλοί χαρακτηρίζουν τον 33χρονο Ισπανό νέο Νταν Μπράουν, εγώ έχω να πω ότι απέχει από αυτό το μοτίβο (όπως άλλωστε και ο Μίκκελ Μπίργκεγκορ με το βιβλιοπωλείο των σκιών που φορτώθηκε τον ίδιο νονό ουκ ολίγες φορές...)  Είναι μάλλον άδικο δια οποιονδήποτε να βαφτίζεται με άλλο όνομα, ιδίως σε ό,τι αφορά τη γραφή του και τις διακλαδώσεις της, μόνο και μόνο επειδή και κάποιοι άλλοι πρόλαβαν να ασχοληθούν με την ίντριγκα αλά βατικάνα. Το έργο του Χουράδο -ναι έχω διαβάσει και Μπράουν- δεν έχει καμία σχέση. Τα μόνα κοινά είναι το μυστήριο, οι κάποιοι μυστικοί, και το κυνήγι... άσε που νομίζω ότι επειδή κάποιοι δεν χωνεύουν τον μπαρμπα-κώδικα-ΝταΒίντσι-Μπράουν, θα αποφύγουν να αγοράσουν το εν'λόγω βιβλίο, για να μην πέσουν στην ίδια παγίδα. Κι όμως, ο "Κατάσκοπος του Θεού" είναι από άλλη γειτονιά.

Δεν του λείπει το εφέ, δεν του λείπει η λύσσα, όμως έχει φανερά διαβάσει τα εγκληματολογικά του, τα forensics του, τα περί profiler του, και τα περί κατασκοπείας του. Μου αρέσει όταν κάποιος γράφει διαβασμένα, χωρίς όμως να σου το πετάει κατάμουτρα. Εκτιμώ δε το σωστό τέλος. Καθόλη τη διάρκειά του υπήρξε ζοφερό, άγριο και σαρκαστικό, όμως στο τέλος σου δίνει το closure που έχεις ανάγκη χωρίς τα μπαμ και μπουμ οι κουμπουριές που πολλοί θα ήθελαν να αποφύγουν αλλά εν' τέλει δεν ... Πρέπει να το διαβάσεις, πρέπει !:)

No comments: