Monday, June 14, 2010

η μυστική ζωή της Πηνελόπης

Photo: beach grass II--- Courtesy of RROYVISION

Αυτή δεν ήταν που περίμενε χρόνια τον Οδυσσέα υφαίνοντας τάχα μου δήθε μου για να ξεγελάει τους μνηστήρες , και το ράβε - ξήλωνε - σε- δουλειά - να - βρίσκεσαι πήγαινε σύννεφο, και κάθονταν οι μνηστήρες οι μαλάκες και περίμεναν, και σιγά μη τους καθόταν, αφού αυτή τον άντρα της τον Οδυσσέα αγάπαγε και να τον κερατώσει ούτε που της περνούσε από το μυαλό ; ; ;
Κι αν το καλοσκεφτείς ο Οδυσσέας τι έκανε ; Το κωλοβάραγε στα εξωτερικά με τα κολλητάρια του, με δικαιολογίες - του κώλου τα εννιάμερα -  ότι πότε χαθήκανε λέει και πότε ναυαγήσανε στο νησί της κάθε λυσσάρας μάγισσας και δεν τους άφηνε να φύγουν και τους έκανε όλους γουρούνια.

Λοιπόν γνώρισα κι εγώ μια τέτοια Πηνελόπη. Και δε σου κάνω πλάκα την έλεγαν και Πηνελόπη, αλλά θα τη λέω Πόπη για να την ξεχωρίζουμε από την άλλη. Η Πόπη λοιπόν ήταν Ποπάρα ! Θέλω να πω την έβλεπες περπάταγε με έναν αέρα και ένα μπρίο, και μια σβελτάδα που την ξεχώριζες από μακριά. Σκέτος στρατηγός λέμε. Ίσια η πλάτη, μέσα η κοιλιά, έξω το στήθος, και γκόμενα αυστηρή. Σε κοίταζε και έλεγες "μπορεί και να με πλακώσει στα χαστούκια αν κουνηθώ" . Αλλά όταν χαμογελούσε άναβαν τα καντήλια του Αγιαντρέα μόνα τους. Μια οδοντοστοιχία κάτασπρη και φωτεινή, ντρεπόσουν να ανοίξεις το μουγκό σου να της χαμογελάσεις πίσω.
Κι όλο διάλεγε, κι όλο διάλεγε. Έλεγε " αυτό πάει με εκείνο, κι εκείνο πάει με τούτο" και φτερούγιζε μέσα στο μαγαζί με τους λαμπάδινούς της ώμους, και νάσου τη να στρώνει τα υφάσματα το ένα πάνω στ' άλλο, και να σου κατεβάσει και τη μαξιλάρα από το ψηλό ράφι και να σου πει να βάλεις και φανάρια στη βεράντα αν θες ατμόσφαιρα, και αν χρειαστείς ξέρει και έναν αλβανό να σου ασπρίσει το τοιχάκι -γρήγορα ναι, πρόχειρα όχι.
Μέχρι κι ένας διάσημος που ήρθε στο νησί να χτίσει βίλα την εμπιστεύονταν να του το κάνει κάθε χρόνο καλοκαιρινό, με την καλή έννοια.
Και πώς τα ήξερε όλα αυτά ; Τα ήξερε γιατί είχε σπουδάσει στο αρτ εν ντιζάιν τμήμα του πανεπιστημίου του Μιλγουώκι (μάλιστα, μέχρις εκεί είχε φτάσει η αρχοντιά της). Πέθανε όμως η μάμα της και έτσι η Πόπη άφησε τις Αμερικές και γύρισε στο σπίτι να κοιτάξει τον πατέρα της. Μετά γνώρισε τον Πετράκη και αυτό ήταν. Ούτε που σκέφτηκε να ξαναφύγει για τα ξένα, κάθισε στα αυγά που της ετοίμασαν. Και λέω της ετοίμασαν γιατί πού να το είχε φανταστεί ότι ο Πετράκης ήταν αέρα-πατέρα και ότι κάθε λίγο θα είχε δουλειές εδώ κι εκεί και ταξίδια, κι ότι της άνοιξε το μαγαζί για να την κρατάει στο νησί και να την έχει αγκαζέ;
Όμως η Πόπη δεν το έβαλε κάτω. Όπως είπα και πριν. Περπάταγε και έτριζε ο τόπος. Από χαρά ; άλλο τίποτα. Αλλά κι όταν ήταν να αρπάξει καμία υπάλληλο, την έσφαζε με το μάτι.
Καλά όλα αυτά θα πεις. Εσύ πού την γνώρισες και τι σχέση έχει με την Πηνελόπη του Οδυσσέα; Μα να μη σου πω περί τίνος πρόκειται; σου είπα.
Η γνωριμία μας ήταν μάλλον τυχαία. Όταν με πήραν ωρομίσθιο στο νησί, κι ενώ ήμουν βέβαιος ότι δεν θα έπαιρνα ούτε σάλιο από το υπουργείο μέχρι του χρόνου, είπα να πάω να διδάξω σε κανά ΚΕΠ να βγάλω το ενοίκιο και τα μικροέξοδα. Η Πόπη λοιπόν ήρθε να μάθει ισπανικά. Τζάμπα είναι για όλους, και πολλοί έρχονται για να παίξουν περνά-περνά η μέλισσα. Όμως όχι η Πόπη. Έλλειπε ο Πετράκης για -ένας θεός ξέρει τι δουλειές- και την έβλεπες, έκλεινε το μαγαζί και ερχόταν και στεκόταν κάτω από  το παράθυρο. Μου πέταγε ένα πετραδάκι στο τζάμι, και όταν έβγαινα έλεγε ψιθυριστά "να 'ρθω να διαβάσουμε;" 
Βλέπεις, εκτός από το να συνεννοείται με τους τουρίστες -όπως είχε πει στον άντρα της-  της άρεσε να διαβάζει Λόρκα και είχε στο σπίτι ένα αντίτυπο σε δίγλωσση έκδοση Ισπανικά-Αγγλικά - Πένγκουιν κλάσσικς- Τα καλύτερα ποιήματά του. Κι από εκεί είχε μάθει εκφράσεις πού ούτε εγώ που είχα σπουδάσει Ισπανική φιλολογία δεν θυμόμουν, όπως ...

la mano de la brisa
-- το χέρι του ανέμου
acaricia la cara del espacio
-- χαϊδεύει του ουρανού το μέτωπο
una vez y otra vez
-- μια φορά και άλλη μία
las estrellas entorman
-- τα αστέρια μισοκλείνουν
sus parpados azules
-- τα γαλανά τους βλέφαρα
una vez y otra vez
-- μια φορά και άλλη μία


2 comments:

Anonymous said...

Mou aresi pou grafeis sto telos gia ton Lorka. Wraio to blog sou, idioes oi poli mikres istorie.Pos kano follow ama den exw yahoo?

Theofanis Don.

Setty Lepida said...

Ευχαριστώ για τα καλά λόγια σου Theofani Don. Είναι εύκολο, κάνε log in με τον λογαριασμό σου του Google, φαντάζομαι έχεις hotmail?
Να' σαι καλά