Friday, November 20, 2009

δεν έχω λόγο να ζηλεύω

όσο καθόμουν και σε περίμενα

στο πεζούλι του ηλεκτρικού
να πάμε για φαγητό,
μου καρφώθηκε μια ιδέα
και φοβήθηκα
- το πιστεύεις;-
τόσα χρόνια μετά

μήπως σ’ ακολουθεί ακόμη
εκείνο το αθόρυβο κορίτσι
με τα μάτια γάτας;
έλα που δε θυμάσαι...
εκείνη ; που ήταν τόσο
ερωτευμένη με ό,τι κι αν ήσουν ;
και
μου ‘ριχνε φαρμακερές ματιές
πίσω απ’ την πλάτη σου;

ναι αυτή εννοώ
ήθελα τότε να της πω
ότι αδίκως έσκαγε
δεν είχα δα και τόση σημασία
ήμουν κάπου κοντά σου
αλλά δεν είχα τίποτε από ‘σενα
μ’ εκείνη περπατούσες
γέλαγες
έτρωγες το φαγητό σου

ωχ!

No comments: