Friday, November 20, 2009

Κι οι δάσκαλοι παιδιά είναι

Τον λυπήθηκα, πώς ήθελε να κερδίσει την προσοχή των άλλων. Σήκωσε το σχολείο στο πόδι, ποιος μου πείραξε τα συρτάρια, και ποιος μου έσπασε τα νεύρα πρωί-πρωί, ακόμα δεν ήρθα. Εγώ που όλους σας νοιάζομαι, και για να μάθετε γράμματα ιδρώνω το κεφάλι μου, καθόλου δε το εκτιμάτε παλιόπαιδα.
Τότε υψώθηκε ένα χεράκι και του είπε
« δάσκαλε, εγώ είδα ποιος το έκανε, και ήταν νευριασμένη που η τάξη δεν καθόταν φρόνιμα, και τα ‘βαλε με τα έπιπλα και τα χαρτιά σου, έλα δάσκαλε, μη χολοσκάς, θα σου πω »
Και είναι κρίμα δηλαδή να κάνεις το παιδί ρουφιάνο γιατί εσένα δε σου κάθεται γυναίκα.

No comments: